حتما شما هم در طول دوره دانشگاه و یا دوره فعالیت حرفه ای تان با افرادی برخورد کرده اید که در حال و و هوای چند ده سال پیش سیر میکنند .
اگر استاد دانشگاه باشد مطالبی را به شما ارائه میدهد که ممکن است سالها پیش از رده خارج شده باشد و اگر خارج از محیط دانشگاهی باشد به مطالب و فعالیتهایی میپردازد که اصولا بی فایده و بدرد نخور هستند .
شاید شما از این وضع تعجب نمایید و یا آنرا به حساب بیسوادی و یا کم سوادی فرد مورد نظر بگذارید ولی مساله اصلی چیزی است که کمتر به چشم می آید .
فرآیند فسیل شدن تدریجی :
جدا از اینکه شما یک دکتر ، مهندس ، معلم و یا حتی یک اپراتور ساده باشید همواره با این خطر و این فرآیند مواجه هستید و جالب اینجاست که این فرآیند بقدری آرام و خزنده اتفاق می افتد که ممکن چند سال و یا حتی یک دهه طول بکشد تا شما پی ببرید که کار از کار گذشته است (البته اگر بازهم اگر به این مساله پی ببرید فرد خوش شانسی به حساب خواهید آمد)
در پایان این فرآیند ، شما ناگهان در یک جلسه و یا یک محیط کاری چشمهایتان را باز میکنید و میبینید که اصولا چیزی از حرفهای سایر شرکت کنندگان در آن جلسه را نمیفهمید ، و یا اینکه هرچه سعی میکنید که در خصوص موضوع جلسه و یا پروژه صحبت کرده و یا طرحی پیشنهاد نمایید ، چیزی بجز مطالب پیش پا افتاده به ذهنتان نمیرسد .
چرا عده ای فسیل میشوند ؟
پاسخ دادن به این سئوال کمی مشکل است ، به این دلیل که معمولا اینگونه افراد به سختی متوجه میشوند که این فرآیند برای آنها آغاز شده است . ولی شاید بتوان به موارد ذیل بعنوان بعضی از دلایل این امر اشاره نمود :
● محیط کاری یکنواخت :
وقتیکه صبح سرکار میروید و بعداز ظهر برمیگردید و هر روز همان کارهای دیروز را انجام میدهید ، قائدتا به دلیل اینکه ممکن است در طول ماهها و سالها هیچ تغییری در شرایط کاری شما ایجاد نشود ، این فرآیند به خودی خود آغاز میگردد .
● تنها بودن در محیط کاری :
بعضی مواقع شما تنها مهندس و یا تنها پزشکی هستید که در محل کارتان وجود دارد ، در این حالت به دلیل اینکه هیچ نوع رقابتی با همکاران هم رشته خودتان ندارید و همچنین به این دلیل که از جمع همکاران خودتان خارج شده اید ، در حالت سکون و انجماد قرار خواهید گرفت .
● نداشتن یک مسئول مافوق :
بعضی مواقع پستی که در اختیار دارید به نحوی است که کسی به دنبال بررسی عملکردهای شما نیست و یا کسی از شما گزارش فعالیتها و عملکردتان را مطالبه نمیکند ، در این حالت شما انگیزه اصلی برای فعال بودن و حتی انجام کارهای روزمره را به سادگی از دست میدهید .
علائم فسیل شدن :
مسلما علائم زیادی وجود دارد تا شما بتوانید به این مساله پی ببرید که در آستانه فسیل شدن هستید ،بعضی از آنها ممکن است چیزهایی از این قبیل باشد :
● سالهاست که کارهایتان را به قول معروف (چشم بسته) انجام میدهید
شاید ساده ترین دلیل این باشد که مدت زیادی است ان کار را بدون هیچگونه تغییر و یا نوآوری انجام داده اید ، آیا واقعا هیچ روش و یا تکنیک جدید در طول این چندسال برای انجام آن کار اختراع نشده است ؟
● بی اهمیت بودن تاخیر در انجام کارها :
حتی اگر یک رفتگر خیابانها را دو یا سه روز جارو نکند ، وضعیت اسفباری پیش خواهد آمد ، اگر کار شما و یا خود شما به این حد رسیده است که تاخیر در آن اهمیتی ندارد ، باید واقعا به دنبال علت بگردید .
● پیدا نکردن ابزار و یا کتابهای مورد نیاز برای انجام کارهایتان :
آیا تابحال فکر کرده اید که چرا دیگر فلان وسیله که همواره از آن استفاده میکنید در بازار پیدا نمیشود ، و یا در مورد مساله ای قصد مطالعه دارید ولی هیچ کتابی در مورد آن پیدا نمیکنید ؟
علت این نیست که قحطی شده ، شاید به این علت باشد که آن چیزها دیگر برای کسی کارایی ندارد !!
● عدم گسترش و یا پیشرفت فعالیتها :
آیا کاری که امروز انجام میدهید در همان ابعاد و اندازه هایی است که سال پیش انجام میدادید ؟
چگونه از فسیل شدن جلوگیری کنیم ؟
● اگر کسی نیست که از شما گزارش کار بخواهد ، حداقل خودتان در پایان هر روز به خودتان گزارش بدهید.
● اگر در محیط کارتان تنها هستید سعی کنید که در خارج از محیط کارتان با چند نفر همکار ارتباط برقرار نمایید ، اگر هیچکس را نمیشناسید میتوانید از اینترنت و یا Email استفاده نمایید .
● شغل شما هرچیزی که باشد به هرحال در طول سال چند سمینار یا گردهمایی در مورد آن برگزار میشود ، سعی کنید که درآنها شرکت نمایید .
● از پشت صندلی و میزتان بلند شوید و درب اتاقتان را هم بازبگذارید ، شما هرکسی که باشید و هر شغلی که داشته باشید اگر در یک اتاق دربسته بنشینید ، تکلیفتان کاملا معلوم خواهد بود .
● سعی کنید که هر روز با یکنفر جدید ارتباط برقرار نمایید ، اینکار خیلی راحت تر از چیزی است که شما فکر میکنید .
● چرا تحقیق نمیکنید و برای بهتر شدن کارهایتان پیشنهاد ارائه نمیدهید ؟